In dit verhaal gaan we de diepte in rondom de S88. Zowel de toepassing als de techniek komt om de hoek. Door de tijd heen is het redelijk omvangrijk geworden en kan iedereen er uithalen wat voor hem interessant is of kan zijn.

Wat was de (eenvoudige) aanleiding van dit project
Eigenlijk ging het gelijkmatig: ik ben ooit begonnen met mijn huidige baan met de opstelling van de centrale in het midden en ongeveer letterlijk daarom heen de baan zelf (een soort hoofdletter C, zeg maar). En zo ook de verdeling met de S88 modules. Keurig verdeeld over de drie takken van een HSI88 en nooit een centje pijn als het ging om spookmeldingen.
Tot ik op enig moment besloot te verbouwen en ook de centrale en de computer met bijbehorende schermen helemaal naar het linkerdeel verplaatste. En dus ook een aanpassing aan de S88 indeling gedaan heb en deze opgesplitst heb over twee takken. Heel gedoe met hernummeren en zo, maar dat was nog Koplopertijd, die heeft daar een mooie voorziening voor. Op zich kwam het wel voor dat ik een spookmelding kreeg, maar nooit zo heel veel aandacht aan gegeven. Tot dat het op enig moment erg begon te irriteren. Dan ga je wat lezen en kom je er achter dat volgens de specificaties er ongeveer 2 meter aan 'normale' S88 kabel aan mag zitten. Oei. Opgeteld kom ik meer in de buurt van de 20 meter...

Dit wiel is toch al uitgevonden?
Eerste reflex is natuurlijk om te zeggen: vervang het spul door netwerkkabels en klaar is Kees. Maar er zijn een paar 'uitdagingen': de S88, ik heb ze al vele jaren, zijn de Litfinski met ronde kabel, die je deels aan de print soldeert en doorlust met een 5 polige stekker. Behalve dat op elke print dus twee S88 naar RJE45 printjes zouden moeten komen, moet ook de print onder de baan vandaan om de aangesoldeerde kabel te vervangen, de boel op te kuisen en er een 6P pin array inzetten. En voor 25 S88's is dat en veel werk en de kosten zijn toch ook weer aanzienlijk.
Ik heb een wat andere oplossing bedacht. Hij is wat nerdy, maar ach, dat past wel bij me.
De oplossing zoals die er nu is bestaat uit een ESP32 gebaseerde: een host die het signaal doorgeeft niet langer aan een HSI88 (die is overbodig) maar aan de S88 bus van de ECOS. Deze laatste 'denkt' dus dat er gewone S88 zijn aangesloten. Deze host wordt door een of meer clients voorzien van S88 informatie. Zo'n client leest het aantal aangesloten S88 uit, eenvoudigweg door de bestaande stekker van de S88 in die van dat printje te steken. Voor een paar euro per client heb ik nu een rotsvaste oplossing die geen spookmeldingen meer geeft. Dit is schematisch in onderstaande afbeelding weergegeven.
Zo'n ESP voorziet in een prachtige draadloze koppeling (ESPNow) en op deze manier wordt de informatie van de client naar de host gestuurd.

Toeters en bellen
Omdat er nog wat ruimte over was en een display toch ook wel geinig is, heb ik die op de print bijgeplaatst. Hier zie je dan ter plekke de laatste 3 wijzigingen van bezetmelders die op die client zitten. Best handig, zo heb ik ervaren.
Bij de host heb ik er nog een dochterbordje aan geborduurd: dit is een webserver en daar kan je met de telefoon of laptop een verbinding mee maken en zie je de status van een bezetmelder, het tijdstip waarop de melding plaatsvond en hoe vaak dit gebeurd is. Dat laatste is vooral handig met klapperende contacten. Dus niet een spookmelding maar een vervuild wiel die bv veel roet in het eten gooit.

Voor wie zelf aan de slag wil
De broncode van dit alles is voor iedereen beschikbaar die er iets mee wil (github). Wie het leuk vind om nog meer te weten over de code, ik kan en wil er met alle plezier wat woorden aan geven, maar dan in de Electro en Arduino hoek, dus ik lees het wel in de reactie(s).

Groet,
Leendert