Van tijd tot tijd sta ik in verwondering stil bij zaken:

Neem de telefoon:

Dat zal de tijdgeest zijn ...


Een telefooncel als boekenruilkastje lijkt me ook de tijdgeest van nu.


In Selzthal (Oostenrijk) is een telefooncel nog gewoon een cel om euro's te verbellen.

Bij waarschuwingsborden kom je van alles tegen:

Spelende kinderen


Perronrand


Paarden

Bij palen op stations vind je allerlei meuk:

Opvouwbaar stepje


Sluitlicht signalen

Op stations kom je allerlei aanwijzingen tegen van een wijzigend rookbeleid:


Ook staan er soms vreemde objecten op de rails:


Het nieuwe seinbeeld van de SBB leidt soms tot bijzondere aanpassingen:


Er staan voertuigen op de rails die je alleen door het raam van een rijdende trein kunt kieken.
Dat lukt zelden. Maar soms heb je een beetje mazzel.


Wat vooraan instappen betekent bij een pendeltrein, wordt duidelijk als het (achterste) gedeelte niet mee vertrekt:


Dat de postbode gemotoriseerd door het leven gaan werd duidelijk in Konolfingen en St. Gallen:


En dat Wallisser hennep ook kwaliteit heeft bewees dit Italiaans restaurant in Brig
(restaurant gesloten wegen vakantie, tijdens mijn vakantie):


En tot slot de Italiaanse Postbezorger:

Nog twee curieuze aanwijzingen:


Bij de wc op de BLS-boot (Brienzersee)


Bij de wc Zentralbahn, op de rit Luzern-Meiringen.